Η ΕΕ θα πρέπει να επεκταθεί ξανά, αλλά το πώς θα επιτευχθεί αυτό εξακολουθεί να συζητείται. Ο Ομοσπονδιακός Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς παραμένει προσηλωμένος στην πρότασή του για τη δημιουργία καθεστώτος συνδεδεμένου μέλους της ΕΕ για την Ουκρανία, τη Μολδαβία και τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων όπως η Αλβανία, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Κοσσυφοπέδιο, το Μαυροβούνιο, η Βόρεια Μακεδονία και η Σερβία.

Οι επικριτές του αποδοκιμάζουν την «σαλόνι αναμονής», ακόμη και τη δεύτερη κατηγορία. Ο Gunther Krichbaum απάντησε ότι δεν καταλάβαιναν ξεκάθαρα αυτό το μοντέλο.

Για τον Υπουργό Επικρατείας για την Ευρώπη στο γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών, αυτή είναι μια σαφής δέσμευση. Λέει: “Γιατί να μην προσφέρουμε σε αυτές τις χώρες, οι οποίες στη συνέχεια θα έχουν το καθεστώς των συνδεδεμένων μελών – σίγουρα χωρίς δικαίωμα ψήφου – τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στις συνόδους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου; Δεν θα μας κοστίσει ούτε ένα ευρώ, ούτε ένα σεντ”.

Σύμφωνα με τον Κριχμπάουμ, αυτό θα είναι επίσης ένα σαφές μήνυμα προς την Κίνα, τη Ρωσία και άλλες χώρες ότι «αυτά τα κράτη είναι στο πλευρό μας, την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Οι χώρες που είναι υποψήφιες για ένταξη στην ΕΕ θα αισθάνονται έτσι ότι είναι ήδη «μέλη της λέσχης» σε κάποιο βαθμό, εξηγεί ο Krichbaum. Θεωρούν απαραίτητο να τους ενώσουν και να τους εντάξουν.

Ένα νέο σύστημα βήμα προς βήμα για τη διεύρυνση της ΕΕ

Σε αυτό το σημείο, ευθυγραμμίζεται με τον Γερμανό Ομοσπονδιακό Καγκελάριο Friedrich Merz και τον Γάλλο ομόλογό του Emmanuel Macron, οι οποίοι τάχθηκαν υπέρ της επιτάχυνσης της διαδικασίας κατά τη σύνοδο κορυφής ΕΕ-Δυτικών Βαλκανίων στο Μαυροβούνιο στις αρχές Ιουνίου.

Ο Krichbaum ζητά επίσης μεγαλύτερη ταχύτητα, αλλά πιστεύει ότι έχει έρθει η ώρα να αμφισβητηθεί κριτικά η μέθοδος πρόσβασης.

Πολλές πτυχές του τρέχοντος μοντέλου δεν του ταιριάζουν: “Οργανώνουμε διαδικασίες ένταξης σαν ένα είδος διαγωνισμού άλματος εις ύψος. Ο πήχης έχει οριστεί στο 1,50 μέτρα: ορίζεται στο 1,50 μέτρα από την κοινοτική εξαγορά, ένα σύνολο νομικών κανόνων, ένα σύνολο τυπικών οπλοστασίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και καμία από τις χώρες αυτής της κοινότητας δεν είναι πραγματικά κατάλληλη για αυτό το σταυρό. αυστηροποιήθηκαν τα τελευταία δέκα, είκοσι χρόνια Και προστέθηκαν νέοι κανόνες.

Υπενθυμίζουμε ότι αυτό που λέμε ως «κοινοτικό κεκτημένο» αναφέρεται σε ολόκληρη τη νομική κληρονομιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή όλους τους νόμους, τους κανονισμούς και τις υποχρεώσεις που πρέπει να υιοθετήσει πλήρως η υποψήφια χώρα.

Σύμφωνα με τον Krichbaum, έχουν προστεθεί πολλοί νέοι κανονισμοί, ιδίως όσον αφορά την προστασία των καταναλωτών και του περιβάλλοντος. Το όλο θέμα δεν έχει πλέον μεγάλη σχέση με τα παλιά πρότυπα. Ωστόσο, για τις υποψήφιες χώρες, η μπάρα του 1,50 μέτρου ήταν ήδη μια σοβαρή πρόκληση. Για τον ίδιο, ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο: «Πρέπει να ξεφύγουμε από αυτή τη λογική των αγώνων άλματος εις ύψος.

Γι’ αυτό προτείνει ένα είδος κλίμακας, ένα σύστημα σταδιακά, τονίζοντας ότι δεν θα τελειώσει ποτέ: «Ο τελικός προορισμός, ο τερματικός σταθμός, είναι και θα παραμείνει πλήρης ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

Τι γίνεται όμως με το κόστος της διεύρυνσης της ΕΕ; Μπορούν ακόμη να το εξετάσουν οι καθαρές συνεισφέρουσες χώρες; Ο Krichbaum το θεωρεί ανεκτό, καθώς αφορά τις δαπάνες που περιλαμβάνονται στον προϋπολογισμό και σημειώνει ότι οι πρώην δικαιούχοι χώρες έχουν γίνει πλέον συνεισφέροντες.

Η σημερινή Πολωνία, για παράδειγμα, δεν έχει πλέον πολλά κοινά με τη χώρα που ήταν όταν εντάχθηκε στην Ε.Ε. «Η οικονομία της Πολωνίας ανθεί», τόνισε ο Κριχμπάουμ.

Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Για τη Γερμανία, για παράδειγμα, οι προβλέψεις ανάπτυξης για το 2026 παραμένουν μέτριες. Αυτό επηρέασε σαφώς τις σχέσεις με τις Βρυξέλλες. Ο Κριχμπάουμ τόνισε ότι τα περιθώρια ελιγμών είναι περιορισμένα και τα κράτη μέλη της ΕΕ θα το συνειδητοποιήσουν κατά τη διάρκεια των ακόμη πολύ περίπλοκων διαπραγματεύσεων για το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο 2028-2034.

Νέες προτεραιότητες για τον μελλοντικό προϋπολογισμό της ΕΕ

Μάλιστα, ήδη τα κράτη μέλη της «Ευρωπαϊκής Λέσχης» επεξεργάζονται τον επόμενο προϋπολογισμό της Ε.Ε. Το κονδύλιο που προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανέρχεται σε 1,7 τρισεκατομμύρια ευρώ σε επτά χρόνια, εξηγεί ο Krichbaum. Το Βερολίνο απαιτεί δραστικές περικοπές 400 δισ. ευρώ.

Για τον Krichbaum, το κεντρικό ερώτημα παραμένει η κατανομή των κεφαλαίων: πού να τεθούν προτεραιότητες;

Ζητεί μια αλλαγή παραδείγματος ή ένα νέο ξεκίνημα: “Αν έπρεπε να επανεφεύρουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα και έπρεπε να πατήσουμε θεωρητικά το κουμπί “επαναφορά”, δεν θα ξεκινούσαμε με τη γεωργική πολιτική. Ήταν αναμφίβολα η σωστή επιλογή στο δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα. Αλλά σήμερα, άλλα ζητήματα έρχονται στο προσκήνιο: στο διάστημα, ασφάλεια, ασφάλεια, ασφάλεια δεκαπέντε ή είκοσι χρόνια.

Ζητεί επανεξισορρόπηση των προτεραιοτήτων και προτείνει την ομαδοποίηση της πολιτικής συντονισμού και της γεωργικής πολιτικής σε ένα τμήμα, καθώς ήταν στον ίδιο πυλώνα.

Στη συνέχεια, θα εναπόκειται στα κράτη μέλη πώς θα διανείμουν τους πόρους. Η γεωργία θα παραμείνει σημαντική, αλλά πρέπει να δοθεί έμφαση και σε άλλους τομείς.

Και εδώ, όπως και με τη διεύρυνση της ΕΕ, το ζήτημα της ταχύτητας είναι σημαντικό. Ο Κριχμπάουμ ελπίζει ότι μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία για τον νέο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό πριν από το τέλος του έτους.

Λέει: “Το ελπίζω για πολλούς λόγους, γιατί μπορούμε ακόμα να προβλέψουμε τι θα συμβεί από τώρα έως το τέλος του 2026. Αλλά δεν μπορώ να προβλέψω τι θα συμβεί το 2027, και μια συμφωνία μπορεί να είναι πιο δύσκολη. Με άλλα λόγια, η κατάσταση είναι ήδη πολύ περίπλοκη. Νομίζω ότι έχουμε όλο το ενδιαφέρον να οριστικοποιήσουμε τη μορφή αυτής της πολυετούς διαπραγμάτευσης στο τέλος του έτους.