ΝτόχαΟ πρώην εμίρης και πατέρας του Κατάρ, σεΐχης Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ Θάνι, πέθανε σε ηλικία 74 ετών, ανέφερε ο Amiri Diwan την Κυριακή 12 Ιουλίου.
Σε μια δήλωση, ο Amiri Diwan εξέφρασε τα συλλυπητήριά του, λέγοντας ότι ο Sheikh Hamad πέθανε το πρωί της Κυριακής και προσευχήθηκε για το έλεος και τη συγχώρεση του Αλλάχ πάνω του. Δεν δόθηκαν αμέσως περισσότερες λεπτομέρειες.
Ένας ηγέτης που αναδιαμορφώνει το σύγχρονο Κατάρ
Ο Σεΐχης Χαμάντ υπηρέτησε ως εμίρης από το 1995 έως το 2013, όταν μεταβίβασε οικειοθελώς την εξουσία στον γιο του, Σεΐχη Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θάνι, σε μια σπάνια διαδοχή παραίτησης στον Κόλπο.
Οι σχεδόν δύο δεκαετίες στην εξουσία του μετέτρεψαν το Κατάρ από μια σχετικά μικρή χώρα στον Περσικό Κόλπο σε μια με σημαντική παγκόσμια επιρροή. Η ταχεία επέκταση της παραγωγής υγροποιημένου φυσικού αερίου τροφοδότησε την οικονομική ανάπτυξη, καθιστώντας το Κατάρ ένα από τα πλουσιότερα κατά κεφαλήν έθνη στον κόσμο.
Η κυβέρνησή του ενίσχυσε επίσης τη διπλωματική εμβέλεια του Κατάρ, ενώ επένδυσε σε μεγάλο βαθμό σε υποδομές, εκπαίδευση, πολιτισμό και αθλητισμό.
Μια διαρκής κληρονομιά
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, το Κατάρ εισήγαγε το μόνιμο σύνταγμά του και ξεκίνησε το Κατάρ Εθνικό Όραμα 2030, μια μακροπρόθεσμη αναπτυξιακή στρατηγική που επικεντρώνεται στην οικονομική διαφοροποίηση και τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Ο Σεΐχης Χαμάντ επέβλεψε επίσης την επιτυχημένη εκστρατεία του Κατάρ να φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA 2022, ένα ορόσημο που ώθησε μεγάλα έργα υποδομής και έφερε πρωτοφανή διεθνή προσοχή στη χώρα.
Στρατιωτικό υπόβαθρο και δημόσια υπηρεσία
Γεννημένος το 1952, ο Σεΐχης Χαμάντ αποφοίτησε από τη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία Sandhurst στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1971 πριν ξεκινήσει την καριέρα του στις ένοπλες δυνάμεις του Κατάρ.
Διορίστηκε διάδοχος και υπουργός Άμυνας το 1977 και αργότερα διετέλεσε πρόεδρος του Ανώτατου Συμβουλίου Σχεδιασμού, όπου βοήθησε στη διαμόρφωση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης της χώρας προτού αναλάβει το ρόλο του εμίρη το 1995.
Η ηγεσία του θεωρείται ευρέως ως το θεμέλιο της ανόδου του Κατάρ ως κορυφαίας παραγωγού ενέργειας και ενός σημαντικού περιφερειακού και διεθνούς παράγοντα.