Μετά από δεκαετίες συμμόρφωσης, η νέα παγκόσμια γεωπολιτική κατάσταση θέτει την ΕΕ σε μια πολύ περίπλοκη κατάσταση. Και αυτό δεν οφείλεται μόνο στις απειλές του Ντόναλντ Τραμπ στην Τουρκία σχετικά με τη Γροιλανδία, σε εκείνες που στοχεύουν στη διατήρηση της ατιμωρησίας των εταιρειών τεχνολογίας του, στην περιφρόνηση του για το ΝΑΤΟ ή στην προειδοποίησή του να μην εφαρμόσει, επί ποινή διακοπής της παροχής φυσικού αερίου, την οδηγία που το 2027 θα τιμωρεί τους παραγωγούς του για εκπομπές μεθανίου. Αλλά και επειδή, στη βορειοαμερικανική αλλαγή, προστίθενται τα αποτελέσματα της εμφάνισης της Κίνας και του ευρωπαϊκού θεάτρου στο οποίο τα συμφέροντα της Ρωσίας και της ΕΕ φαίνονται ασυμβίβαστα, αν και είναι αλήθεια ότι, στη διεθνή πολιτική, τίποτα δεν είναι αιώνιο: οι σημερινοί εχθροί μπορούν να γίνουν αυριανοί εταίροι.
Από όλα αυτά, σήμερα υπάρχουν ανησυχίες για το ενδεχόμενο από τον Νοέμβριο να μην ανανεωθεί η εκεχειρία μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ στις σπάνιες γαίες και οι εφαρμογές τους (η Κίνα ελέγχει το 66% αυτών των ορυκτών και το 88% της παγκόσμιας ικανότητας διύλισης), προσθέτοντας σε αυτή τη σύγκρουση που υπάρχει ήδη για την απαγόρευση εξαγωγής μηχανημάτων από την ολλανδική ASML ή τα πρόστιμα στην εισαγωγή τροφίμων από την Κίνα.
Η νέα παγκόσμια γεωπολιτική κατάσταση θέτει την ΕΕ σε μια πολύ περίπλοκη κατάσταση
Τομεακά προβλήματα στα οποία πρέπει να προσθέσουμε την αυξανόμενη επιδείνωση του εμπορικού ισοζυγίου της ΕΕ με την Κίνα: μεταξύ 2015 και 2025, οι εισαγωγές μας αυξήθηκαν κατά 61% (από 351.000 σε 654.000 εκατ. ευρώ), ενώ οι εξαγωγές αυξήθηκαν κατά το ήμισυ (από 170.000 σε περισσότερο από 50 δισεκατομμύρια το περασμένο έτος το 1999. 2025, κοντά στο 2% του ΑΕΠ της ΕΕ.
Σε αυτό το πλαίσιο, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η Γερμανία τάχθηκε υπέρ της γαλλικής πρότασης (υποστηρίχθηκε επίσης από την Ιταλία και την Πολωνία) για την εφαρμογή ενός γρήγορου συστήματος τελωνειακών κυρώσεων, παρόμοιο με το άρθρο 301 των ΗΠΑ, για χώρες που θεωρείται ότι έχουν αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, ξεπερνώντας τις δυσκολίες του μέσου κατά του καταναγκασμού. Η πρόταση αυτή βασίζεται στην αντίληψη του αυξημένου κινδύνου, που αναγνωρίζει η Επιτροπή, για το μέλλον μεγάλων ευρωπαϊκών τομέων που απειλούνται από την τεράστια κινεζική παραγωγική ικανότητα, τις βιομηχανικές πολιτικές της και την ανάγκη εισβολής στις ευρωπαϊκές αγορές δεδομένων των δυσκολιών που επιβάλλει στις ΗΠΑ η πολιτική του Τραμπ.
Αντιμέτωποι με τη Ρωσία και επίσης, αν και πιο αδύναμες, με τις ΗΠΑ και την Κίνα, εμείς οι Ευρωπαίοι δεν είμαστε έτοιμοι να επιλύσουμε γρήγορα τις προκλήσεις που έχουν προκύψει την τελευταία δεκαετία. Πιστεύαμε ότι ήμασταν οι μόνοι υπερασπιστές της κοινωνικής ευημερίας, της καταπολέμησης της ρύπανσης και της κλιματικής αλλαγής, ακόμη και επιβεβαιώσαμε τις αρνητικές επιπτώσεις της τεχνητής νοημοσύνης, και τώρα αντιμετωπίζουμε αδυσώπητα και πιο κοσμικά προβλήματα στην καινοτομία, την ανταγωνιστικότητα και την εξάρτηση από το εξωτερικό. Ω, Ευρώπη!